Za niezłomność nie ma nagrody AD 2015

Od tego czy w roku 2015, w rocznicę Sieprpnia 1980, Polacy okażą się zdolni do solidarnego wystąpienia w obronie ziemi na której żyją, zależy być, albo niebyć historycznego narodu powołanego przez księcia Mieszka do życia w europejskiej wspólnocie narodów chrześcijańskich. Ówczesna decyzja, nasze polskie wyjście z kniei i bagien, uczyniło kraj nasz stałym graczem europejskiej polityki. Już nie możemy więcej mieć poczucia, lub też wręcz udawać, że świat nic nie wie o naszym istnieniu.

Są sprawy, które Piłsudski, a po nim także Herbert i wielu innych potem, nazywało impoderabiliami. To co nas ukształtowało jako naród Polaków-Sarmatów to pewien kod rycerski; tak długo jak byliśmy mu wierni Polska istniała pomimo zmian granic, terytorium i liczby mieszkańców. To jakość Polaka, a nie jego ilość, zadecydowała o naszym narodowym przetrwaniu. Podobnie dziś, deklarowana polskojęzyczność nie gwarantuje nam więcej Polski w Polsce. Niepokojacy jest jednak trend ubywania Polaków i wzrostu liczebnego ludzi pozbawionych jakichkolwiek więzi emocjonalnych z tym wszystkim co ukształtowalo nas jako naród.

Od zarania naszych dziejów Polska jest wtłoczona pomiędzy dwóch silniejszych sąsiadów: Rosję i Niemcy. W tej sytuacji geopolitycznej nie ma gorszej postawy niż udawania myszy zaszczutej przez dwa duże koty, a taką postawę właśnie deklaruje rząd warszawski. Jeśli nawet obcy, pomimo naszej dzisiejszej słabości, potrafią dostrzec w nas cechy szlachetne to powinniśmy na tym budować poczucie własnej wartości i wiarę we własne siły. Ten obcy, a zarazem nam bliski, to amerykański poeta William Marwin, który dwa lata temu w Warszawie określił nas jako naród dumny i waleczny, a nasze położenie dość trafnie porównał do pozycji małego chłopca ze szkolnego podwórka ciągle bitego przez dużo większych i starszych szkolnych rzezimieszków; zawsze jednak ten mały chłopiec znajduje w sobie zdolność wyjścia z opałów.

Jaka to piękna metafora, tyle że już czas by ten chłopiec wydoroślał, zmądrzał i zbudował trochę muskułów. Bo rzecz w tym by się nie dać zastraszyć, nie pozwolić mimo wszystko wtłoczyć w ziemię. W kategoriach narodowych to właśnie oznacza obstawanie przy pewnych impodarabiliach, i to nawet gdyby tzw. "gówny" obieg - jak go określa niezłomny Jan Pietrzak - uznał je za nieprzystające do naszych "róbta co chceta" czasów.

Jeśli nasz wielki, acz zawsze skromny Zbigniew Herbert - nigdy zresztą nie pretendujący do roli moralnego przywódcy - pozostwił nam przekaz, że by być soba trzeba zachować wierność wobec żolnierzy zdetermninowanych oddać życie za sprawę niepodległości i suwerenności naszej Ojczyzny, to powinniśmy tego przekazu strzec. Zostańmy rycerzami na ordynansach u Chrystusa, służmy Maryji, jego matce. To czyni nas w oczach wroga śmiesznymi, a jednocześnie wzmacnia nas od wewnątrz. To ci rycerze wolnej Rzeczpospolitej deklarowali przywiązanie do godności ludzkiej, prawdy, a wstręt wobec kłamstwa. W wezwaniu "bądź wierny, idź", popularnym w roku 1980, a aktualnym i dziś, jest zawarta cała prawda.

Ci co sobie sami wypłacili nagrodę za Sierpień 1980, złamali żelazną zasadę niezłomności, bowiem za niezłomność nie ma nagrody. Prawdziwa niezłomność czeka cierpliwie na nagrodę potomności. Przez lata pustki, zapomnienia, pogardy, niesławy i obejętności, kiedyś napewno poświęcenia niezłomnych zarobią na wieczną pamięć. Do tej chwili nagrodą niezłomnych jest strzał w tył głowy, pochówek w nieoznakowanym grobie, izolacja, niechęć wobec ekshumacji i ... śmierć nad Smoleńskiem. Ale, w ostatecznym rozrachunku historii, naród rozpozna ich po czynach, po bezinteresowności, po szczodrej daninie krwi, i po pokorze. Tym których wyklęto i sponiewierano, chwała i godność zostaną oddane z nawiazką.

Dziś myśląc o Polsce nie powinniśmy myśleć o ludziach bez sumienia, o tych co zalegają ławy Belwederu, Urzędu Rady Ministrów czy Sejmu. Nie oddajmy bałwochwalczej czci także tym wypchniętym w nagrodę "za zasługi" do konsulatów i ambasad RP na całym świecie. Oni ani z soli, ani z roli, ani z tego co ich powinno boleć, a nie boli. Mieli się nie lękać, a się lękali, mieli stać wyprostowani nawet wtedy gdy inni byli na kolanach, ale oni - nawet dla Rzeczpospolitej - tego nie uczynili, choć do tego ich Polacy powołali. Plujmy w srebrny ekran medialnych wybrańcow, ich to wina że zło się powiększa.

A jeszcze niedawno nasz wielki Karol Wojtyła, święty Jan Paweł II, wzywał - nie lękajcie się, idźcie do Chrystusa. A oni nie tylko poszli na usługi szatana, ale także ciągną cały naród w otchłań niebytu i to w towarzystwie i z aprobatą upadłych pasterzy Rzymskiego Kościoła.

Oni to ukradli nasz etos Solidarności, oni to wypłacili sobie sami nagrodę za toasty w Magdalence, to oni są prezydentami, ministrami, posłami, senatorami i ambsadorami. Oni już są zapłaceni tym czym okradli naród; ich nagrodą ordery, medale i sława, ich zapłatą aleje zasłużonych. Oto źródła i fundamenty ich niesławy. Ich to hańba, ich to miejsce w rzetelnie napisanych książkach historii.

Nam musi wystarczyć nawa kościelna, wiara w Boga, różaniec w dłoniach, uśmiech naszej ziemi, gorycz wygnania, nadzieja i miłość bliźniego który zdołał zrozumieć czym jest wolność.

Towarzyszyć musi nam mądrość i rozsądek w obliczu tego co niesie nam przyszłość. Można i trzeba winić tych co będąc u steru władzy niszczą naszą Rzeczpospolitą. Można nawet zrozumieć polityka, który odmawia spotkania z węgierskim zakładnikiem mordercy swego brata, ale nie można przyszłości Polski oddać jako zakładnika. Polsce potrzebni są silni przywódcy, ludzie niezłomni, a takich nie znajdzecie ani w ławach rządowych, ani w prezydenckim pałacu. Po czynach i po tym co mówią ich poznacie (może już rozpoznaliście). Za niezłomność nie ma nagrody. Pozostaje tylko nadzieja, silna wiara i miłość do Polski, która tak wolno do nas ... lezie. Niezłomność znaczy dużo więcej niż polskie pokłady złotego kruszcu.

dr Zygmunt Jasłowski

23.02.2015r.
RODAKpress